Wakas ni Darna

Sumapit ang panahong nagsawa na si Darna na sagipin ang daigdig mula sa mga kuko ng lagim, at problema niya ngayon kung paano iluluwa ang mahiwagang bato. Pinilit niyang dumuwal, dumuwal na tila nagdadalang-tao, ngunit imbes na bato ang lumabas sa kaniyang bibig ay hinanakit sa kapangyarihang mula sa malayong daigdig.

Kung dalisay na puso ang tahanan ng agimat, ano’t hindi siya makabalik sa tungkod para gampanan ang tungkulin ng dalagitang may kapansanan? Labis na siyang nagpakabait, at sa oras na ito’y ibig niyang maging karaniwan, na umiibig at nasasaktan, at kumarat man ay handang magpakalugod at mabuntis upang isilang ang bagong anghel.

“Marami ka pang gagampanan, Darna!” untag sa kaniya ni Ding. Napaigtad lamang ang dilag. Naisip niyang maging supermodelo na rumarampa sa banyagang entablado, lumalakad sa di-nakikitang linya, humihinto upang mamaywang, tumititig nang erotiko’t ilahas, at habang pigil ang ngiti, ay tatalikod upang kainin ng mga kurtinang taglay ang mga sarikulay na babae ng panahon.

Lumabis ang pagsandig ng sangkatauhan kay Darna, at ang pagsandig na iyon ay waring pambihirang kapansanang dapat subaybayan ng doktor. Si Darna ang saklay, ang upuang de-gulong, ang robotikong kasangkapan ng daigdig. Bakit kailangan kong lumipad nang halos walang saplot, hinanakit niya, gayong higit na epektibo ang eroplano at raketsip? Bakit ang kasamaan ay dapat sugpuin lamang ng isang tao, gayong ang kasamaan ay maaaring matagpuan sa puso ng lahat?

Lumipad si Darna sa himpapawid.

Marahil ay dapat planuhin ang lungsod, naisip niya habang nasa ulap, at isaayos ang mga kalye. Labis na ang populasyon. Matindi ang polusyon. Mabagal ang trapiko ng mga sasakyan. Nasa bangketa ang palengke. Kulang ang mga tore ng komunikasyon. Mali ang puwesto ng mga pabrika na malapit sa mga bahayan. Mahaba ang listahan ng kaniyang mga pagbubulay-bulay nang masalubong niya sa kalangitan ang nikeladong Impakta.

“Sinasabi ko na nga bang magkikita tayo,” sambit ng Impakta. “At kung akala mo’y gagawa ako ng kasamaan ay nagkakamali ka.”

“Hindi kita pipigilin,” sagot ni Darna, “sa anumang maitim na balak mo, panyera, ha-ha-ha!”

Nagtaka ang nikeladong Impakta sa winika ng dalaga. Maaaring patibong lamang ito. Baka gapiin niya ako kapag tumalikod. Baka durugin niya ang aking pagkatao. Nalunod sa agam-agam ang halimaw, habang ibinubulong paulit-ulit ang “Nagpakabait na ako!” at hindi niya napansin si Darna na sumibad pabulusok habang kuyom nang mariin sa kaliwang kamay ang batong isinusuka ng pagkatao.

3 Tugon

  1. waw… other side ni darna!!!

    nakaka excite

  2. astig naman other side nga ni darna to! Ipagpatuloy ang pagsusulat!

  3. Magagawa kaya ni Darna ligtasin ang kanyang sarili? Ang Filipino na lang ata ang siya mismong magliligtas sa kanya, sakaling hindi magawa ni Darna ang lahat.

    “Darna!”

    Salamat po.

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Palitan )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Palitan )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Palitan )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Palitan )

Connecting to %s

%d bloggers like this: