Romblon Rehab

Nakakaadik ang kompiyuter, lalo na ang Dota, at kabilang ang mga anak ko na haling na haling sa mabalasik na larong ito. Kung hindi ko susupilin ang dalawa kong anghel ay baka maging ekspertong hacker sila, o kung hindi’y umimbento ng iba pang larong elektroniko na hihigit sa bakbakan ng mga robotikong halimaw at galaktikong imperyo.

Puro Island Resort

Puro Island Resort

Kaya nagpasiya kaming pumunta sa isang liblib na barangay ng Romblon, at iniwan kahit man lang sa mahigit isang linggo ang kompiyuter.

Noon lamang muli natuklasan ng aking mga anak ang dagat, at ang simoy ng dayaray [sea breeze], na banyaga sa mga tagalungsod. Nagpasunog ng balát ang mga bata sa init ng tag-araw, nakinig sa mga huni ng ibon, at nagpakabaliw sa banayad na hampas ng alon sa dalampasigan. Noong una’y parang di-makatatagal ang aking mga anak, at kung baga sa droga, sumailalim din sila sa matinding pagpupurga ng isip at loob.

Hinayaan ko silang mamulot ng batotoy sa dalampasigan ng Libungan, habang kumakati ang dagat tuwing hapon. (Ang batotoy ay isang uri ng shell na ginagamit sa larong sungka, na kauri ng kuhol.) Namulot din sila ng makukulay na bato, at kung minsan ay nakatatagpo ng mga tuyong isdang-bituin [starfish]. Namangha sila sa mga batuhan na lumilitaw kapag lumalayo ang mga alon, at ikinukubli ng tubig tuwing sumasapit ang taog.

Pumunta rin kami sa Puro Island Beach Resort, na napakamura ng cottage (P700-P800 isang gabi!) at inikot ang pulo nang walang pangamba sa mga pirata o bandido. Walang kuryente sa Puro, kundi ilawang de-gaas, at parang bumalik ang orasan sa Panahon ng Kopong-Kopong. Ngunit hindi naman nagsisi ang aking mga anak, kahit walang telebisyon. Sapat na ang mga bituin tuwing gabi at ang kabilugan ng buwan upang mapanumbalik ang guniguni sa mga diwang sariwa at mistikal.

Kapag maganda pala ang lugar ay lalong masarap tumoma. Masarap ang mga inihaw o ginataang isda, at kung hindi kami aalis ay tiyak kong bari-bariles ang aking matutungga. Ang inisip kong Romblon Rehab para sa aking mga anak ay bumalikwas sa akin, dahil mahirap magpigil sa alkohol sa gabing malamig, at pulos huni ng kuliglig, o sigaw ng tuko ang maririnig.

Maganda ang Romblon ngunit nagkukubli rin ito ng kahirapan. Ang mga isda, halimbawa, na dating inihahatid ng mga mangingisda sa Santa Fe, ay dinadala ngayon sa Boracay upang kumita nang malaki ang mga mangingisda. Ang resulta’y nagkakaroon ng kakulangan ng suplay ng isda sa Santa Fe, lalo kung tag-araw. Ang nakapagtataka’y parang bulag ang mga opisyal ng pamahalaang lokal ng Romblon at hindi malutas ang ganitong problema. Ang mungkahi ko’y dapat tumulong din ang Boracay sa mga barangay ng Romblon, dahil ang mga isdang dapat na pinakikinabangan ng mga Rombloanon ay siyang pinagpipistahan ng mga turista ng Boracay.

Nabubuwisit din ako tuwing daraanan ang mga lubak-lubak na daan mulang Odiongan hanggang Guinbirayan. Halos kalahating siglo na yata ang proyektong ito ngunit hindi matapos-tapos dahil sa kung ano-anong dahilan, at isa na marahil ang korupsiyon sa pagawaing-bayan. May ilang bahaging sementado, ngunit ilang metro lamang ang layo ay lubak-lubak na. Ganiyan ba talaga gumawa ng daan ang DPWH sa Romblon? Napakayaman ng kongresman ng Romblon, at kung maaanggihan ng kaniyang yaman ang pagawaing-bayan ay malaking ginhawa hindi lamang sa mga Rombloanon kundi maging sa mga posibleng turista nito sa hinaharap.

Nababanggit ko ito dahil sa rehab ng aking mga anghel. Ngunit kailangan din ng Romblon ang matinding rehabilitasyon, at dapat tulungan ng pamahalaang pambansa ang buong Romblon. Sumisikat lamang ang Romblon kapag may lumubog na barko o tumagas na langis sa dagat, ngunit hindi nabubunyag ang kahirapan ng mga tao. Nalilingid kahit ang kapabayaan ng DepEd sa matatapat, masisikhay na gurong walang sawang nagtuturo sa mga batang dukha, kahit gigiray-giray ang mga paaralan o kulang sa mga aklat at kasangkapan ang mga bata. Nalilihim kahit ang korupsiyon sa mga pamahalaang lokal na dapat sanang nagbibigay ng libreng butil, binhi, at pataba (bukod sa kaalamang teknikal) sa mga magsasakang nais pagyamanin ang lupa. Nakakaligtaan ang mga mangingisda na naghihirap sa tumitinding pagkaubos ng mga isda at pag-init ng daigdig.

Ang Romblon Rehab ay hindi lamang para sa aking mga anak. Ang Romblon Rehab ay kailangan ng buong Romblon na dapat tinutulungan ng buong Filipinas upang makalaya na ito sa walang katapusang kahirapan at pagkainutil ng opisyales ng pamahalaan. Kaya kung magagawi kayo sa Romblon, huwag lamang ninyong isipin na magliwaliw at magpakasaya. Isipin din ninyo kung paano tutulungan ang mga Rombloanon, na isa ring Filipino na kailangan ang ating kalinga at pagmamahal.

2 Tugon

  1. Lubhang napakalala ng sakit na korapsiyon sa ating bansa, unti mong kaliit-liitan sangay ng pamahalaan ay corrupt.
    Salamat at ako ay lalong naengganyo na ipaglaban ang karapatan ng mga maliliit nating mga kababayan kahit sa pagsulat.

    • Ipagpatuloy mo lamang ang pagsusulat, at may pag-asa ang mga Filipino.

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Palitan )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Palitan )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Palitan )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Palitan )

Connecting to %s

%d bloggers like this: