Hilakbot

1.

Sa panahon ng digmaan, ang pagdakip sa isang tao ay pagwawakas ng kaniyang katapangan. Nabatid ko ito isang gabi, nang harangin ako ng mga anino at kinaladkad saka pasipâng ipinaloob sa nikeladong dyip. May pumosas sa akin nang tinangka kong lumaban, at tumanggap ako ng bigwas na makalalagas ng ngipin. Pagdaka’y piniringan ako’t binusalan ang bibig. Narinig ko na lamang ang paparating na kamatayan sa trapiko ng mga sasakyan at alinsangan ng paligid. Ngunit wala ni isang umimik sa sinumang dumakip sa akin. Umandar nang tila walang kapaguran ang aming sinasakyan, paikot-ikot, hihinto at aandar muli, hanggang ang pangamba ko’y naghunos sa pagkahilo at pagkabato.

Dilim, heto ang dilim.

 

2.

Lumipas ang may tatlong oras na biyahe, tantiya ko, at huminto ang aming sinasakyang dyip. May humila sa aking bisig, at inalalayan akong maglakad nang mahigit sampung minuto. Lakad, lakad, lakad. Maya-maya’y may narinig akong mga alon, at atungal ng motor. Inihatid ako sa pasigan, at pinasakay sa bangkang malangis sa aking unang salat at amoy. Di nagtagal ay naglakbay kami sa kung saang lupalop, at ang tunog ng gumugulong na alon ay nagpadagdag ng aking kaba. Paano kung ihulog nila ako sa laot, naisip ko. Hindi pa naman ako marunong lumangoy.

Dilim, kay dilim!

 

3.

May tumapik sa aking balikat, at marahang inalis ang busal ng aking bibig. Pinainom niya ako ng tubig. Sa uhaw ko’y waring malalagok ko ang buong dagat. Ngunit di pa nagtatagal ay binatukan ako ng aking bantay. Nilagyan niya ng teyp ang aking bibig, at tiniyak na wala akong puwang upang makasigaw. Rumurumbang mga alon ang aking nasasagap, halos walang katapusan, at ang onomatopiya ng kalikasan ang tanging paalala kung anong sarap lumaya.

Dilim, heto pa ang dilim.

 

4.

Huminto sa gitna ng laot ang aming bangkang de-motor. Maya-maya’y may humila sa akin at tinangay ako upang upang sumakay sa wari ko’y isa pang bangkang higit na malaki. Mabilis ang naganap, at ang wika ng mga dumampot sa akin ay hindi ko maunawaan. Humahagibis na sumalunga sa mga alon ang aming sinasakyan, at ang segundo ay naging minuto at ang minuto ay tila naging isang siglo. Naglaho ang aking pagdama sa patutunguhan, at walang nagawa kundi gumibik.

Dilim, ibang uring dilim.

 

5.

Namalayan ko na lamang na huminto kami sa animo’y barko, at may bumuhat sa akin paakyat doon. Nang ilapag ako sa sahig, pasabunot na hinila ng isang bantay ang aking buhok habang tinitiyak marahil kung ako’y nakakikita o hindi. Nang mabatid niyang mahigpit at madikit ang aking piring, iniwan niya akong mag-isa. Putang ina mo, naisip ko. May araw ka rin, gago ka! Ngunit siyempre, hindi ako makapagsalita. Ni hindi ako makapalag. Kumikirot ang aking sikmura sa takot, at tila ako’y matataeng paslit sa gilid ng daan.

Dilim.

 

6.

Lumarga ang sa wari ko’y barko, at kami’y naglayag nang isa o dalawang araw. Hindi ko na matandaan kung anong araw na iyon. Wala akong makita, at ang tanging orasan ko’y ang pagdating ng pagkain at inumin sa akin. Tuwing tatanggalin ang takip sa aking bibig ay saka ko lamang nasasabing, “Maiihi ako!” Paiihiin naman ako ng aking bantay, at ihahatid sa wari ko’y kubetang napakapanghi. Mabuti na lamang at may piring ang aking paningin, kung hindi’y sumuka marahil ako ng telebisyon o elepante.

Dilim. Dilim.

 

7.

Dumating ang oras nang ginising ako ng tunog ng helikopter. Pambihira ang humuhugong na ikot ng elisi. Ang hindi ko inakala’y lalapag pala ang helikopter sa barko. Ilang sandali pa’y hinatak ako ng bantay kong walang imik, at inihatid sa helikopter. Paglabas namin ng silid, nadama ko agad ang hugong. Ang lakas ng ikot ng elisi, at kahit ako’y nakapikit, kumakabog ang dibdib ko. Baka mapugutan ako ng ulo; hindi ko makita ang aking nilalakaran. Lakad, lakad. Inakay ako at isinakay nga sa helikopter. Hindi ko alam kung mahihilo ako o mahihimatay. Ibig kong sumuka ngunit may teyp ang bibig ko. Ang suka ko’y halos lumabas sa ilong at tainga, at kung hindi ako tinurukan ng aking bantay, ay baka nakaburol na ako.

Dilim. Pambihirang dilim.

 

8.

Nagising akong nakapikit pa rin. At nakahiga sa istretser. Sinikap kong hulaan kung anong araw o oras na. Ngunit kahit ang gayong napakadaling gawin ay nabigo kong gawin. Binuhat ako tungo sa kung saan. Ang naaamoy ko’y malayo sa alat at langis, at tila mahalumigmig ang simoy ng paligid. Kumirot ang kaliwa kong kamay, at tila ba may turok iyon ng karayom at konektado sa dekstros. Oo, dekstros. Hindi ako nagkamali. Ayaw marahil ng aking bantay na tanggalin ang takip ng aking bibig, at subuan. Kaya heto, tinurukan na lamang ako.

Ano itong dilim?

 

9.

Sa ganitong kalayong paglalakbay, may dapat pa nga bang ikatakot? Dinala ako sa wari ko’y paliguan. Makaraang tanggalin ang aking dekstros, tisert, pantalon, sapatos, medyas, brief, at teyp sa bibig ay nakadama ako ng laya. Bagaman, may piring pa rin ang aking paningin. May nagpaligo sa akin na wari ko’y babae, babaeng malambot ang palad at amoy-pabango, at kahit sa gayong tagpo’y ni walang lakas ang aking uten na magalit at magtalumpati sa harap niya.

Di-dilim.

 

10.

Mabilis ang sumunod na pangyayari. Binihisan ako ng bagong damit. Binigyan ng tsinelas. At sa unang pagkakataon ay tatanggalin na ang teyp na ipiniring sa aking mga mata. Ngunit may narinig akong klasikong musika, at iyon marahil ang paboritong himig ng utak sa pagdakip sa akin. Makirot ang pagtanggal ng teyp, at tila isang nars ang umalalay sa akin. Parang mapupunit ang aking balat at talukap, at malalagas ang kilay at pilik. Kumirot ang aking mga mata. Marahang pinalis ko muna ang aking mga muta na animo’y nagpadikit sa aking talukap. Ang unang liwanag ay halos makabulag sa akin. At nang buksan ko ang mga mata’y sumilay sa akin ang anyo ni George W. Bush, na mahaba ang balbas at nakatungkod, waring mangangaral ng demokrasya at kapatiran at kaunlaran at katarungan. Napapikit ako bigla.

At minabuti muli ang tamis ng karimlan.

 

(14 Hulyo 2006)

Advertisements

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Baguhin )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Baguhin )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Baguhin )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Baguhin )

Connecting to %s

%d bloggers like this: